Stefan Ossowiecki (ur. 22 sierpnia 1877 w Moskwie - zm. 5 sierpnia 1944 w Warszawie) - polski inżynier zajmujący się zjawiskami paranormalnymi, uważany za jasnowidza. Ukończył studia inżynierskie w Petersburgu. Napisał książkę Świat mego ducha i wizje przyszłości.
Jego ojcem był polski szlachcic Jan Ossowiecki z okolic Mohylewa, inżynier i wynalazca, asystent Mendelejewa, właściciel dużych zakładów chemicznych. Matka jasnowidza Bona z Newlin-Nowohońskich pochodziła z Kowieńszczyzny. Stefan miał pięcioro rodzeństwa, dwie siostry (Wiktorię i Wandę) i trzech braci (Stanisława, Henryka i Eugeniusza). Sam Stefan był dwukrotnie żonaty, nie miał jednak dzieci.
Według relacji samego Ossowieckiego oraz osób z jego otoczenia, posiadał on następujące umiejętności paranormalne:
- telepatię,
- telekinezę,
- bilokację,
- eksterioryzację,
- postrzeganie aury.
Zdolności Ossowieckiego miały rozwijać się stopniowo: w wieku 14 lat zauważał u siebie telepatyczne odbieranie myśli, na studiach ujawniły się zdolności jasnowidzenia i telekinezy, zaś w wieku 35 lat pozostało jedynie jasnowidzenie i bilokacja. Za osobę, która zauważyła rzekome zdolności Ossowieckiego i nauczyła go technik ich rozwoju uważa się Worobieja, żydowskiego kabalistę.
W 1917 roku Ossowiecki został uwięziony przez bolszewików i skazany na śmierć. Po sześciu miesiącach egzekucja została wstrzymana, dzięki wstawiennictwu wysokiego rangą urzędnika, kolegi z młodości. Ossowiecki został pozbawiony majątku i przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako inżynier. Seanse z Ossowieckim cieszyły się wielką popularnością. Bywały na nich znane osobistości takie jak: Ignacy Paderewski czy Józef Piłsudski. Jego doświadczeniami interesowali się również karol Szymanowski, Kazimierz Sosnkowski, Juliusz Osterwa.
Seanse psychometryczne z Ossowieckim wykorzystał Jeremi Wasiutyński, przygotowując swoją monografię o Koperniku, co spotkało się z dużą krytyką, jako metoda nienaukowa. Stefan Ossowiecki opierając się na tej metodzie wygłaszał w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego tezy na temat prehistorycznych form życia.
Jedną z osób badających zdolności Stefana Ossowieckiego był prof. Charles Richet - laureat Nagrody Nobla
W maju 1939 przepowiadał, że w tym roku nie dojdzie do wybuchu wojny, a Polska zachowa dobre stosunki z Włochami, co się nie sprawdziło: 1 września wybuchła II wojna światowa.
Ossowiecki częściowo przepowiedział swoją śmierć. Poinformował przyjaciół, że gdy umrze, nie odnajdą jego ciała. Najprawdopodobniej został zabity przez gestapo podczas powstania warszawskiego w segmentach byłego gmachu Głównego Inspektoratu Sił Zbrojnych przy Alejach Ujazdowskich w Warszawie w dniu 5 sierpnia 1944 r. Możliwe, że ciało zostało spalone. Zwłok nigdy nie odnaleziono. Na Cmentarzu Powązkowskim znajduje się jego symboliczny grób.